Loading...
Disable Preloader

Αρθρα

Ο ανεπίσημος φροντιστής είναι εκείνος που παρέχει φροντίδα χωρίς να λαμβάνει κάποια οικονομική αποζημίωση και συνήθως είναι κάποιο μέλος της οικογένειας (σύζυγος, παιδιά, αδέρφια), άτομα του ευρύτερου κοινωνικού κύκλου (φίλοι, γείτονες, συγγενείς) ή εθελοντές. Κατά γενική αποδοχή, ο όρος αυτός περιλαμβάνει την παροχή φροντίδας, η οποία ξεπερνά τα όρια του συνηθισμένου στις οικογενειακές σχέσεις. Οι οικογενειακοί φροντιστές δεν αναλαμβάνουν πάντα το ρόλο από επιλογή, αφού σε κάποιες περιπτώσεις τον επιφορτίζονται λόγω συνθηκών.

Όταν κανείς φροντίζει ένα αγαπημένο του πρόσωπο, λαμβάνει ψυχική ικανοποίηση και πληρότητα, νιώθει χρήσιμος και απαραίτητος. Παράλληλα, όμως, πρόκειται για μία κατάσταση ψυχοφθόρα, που «φορτώνει» το φροντιστή με άγχος. Το άγχος και η συνεχόμενη ευθύνη της φροντίδας του καταθλιπτικού ασθενή μπορεί να διαρκέσουν μήνες ή και χρόνια. Ιδιαίτερα στις περιπτώσεις ασθενών που δεν ακολουθούν τη θεραπεία τους και έχουν συχνές υποτροπές, αντιλαμβανόμαστε πως η κατάσταση μπορεί να επιβαρύνει και την υγεία του φροντιστή, με σημαντικές συνέπειες τόσο σε ψυχοσυναισθηματικό, όσο και σε σωματικό επίπεδο.

Η έγνοια και οι απαιτήσεις της φροντίδας του πάσχοντα είναι πολλές φορές τόσο απόλυτες και εξουθενωτικές, που καταβάλλουν το φροντιστή. Συχνά, υποχρεώνεται να βάλει τον εαυτό του σε «δεύτερη μοίρα», χάνοντας τα όρια ανάμεσα στις δικές του ανάγκες, στην αυτοφροντίδα του και στην ευθύνη που ανέλαβε, με ή χωρίς την θέληση του. Φυσικά, η δική του εξάντληση θα έχει επιπτώσεις και στην ποιότητα της φροντίδας που παρέχει. Οι φροντιστές έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με αισθήματα απογοήτευσης, ματαίωσης, θλίψης, ντροπής, ενοχής και θυμού, ενώ παράλληλα βιώνουν και οι ίδιοι το στιγματισμό και την κοινωνική απομόνωση.

Έχοντας υπόψη πόσο σημαντικό είναι ένα υποστηρικτικό οικογενειακό και κοινωνικό πλαίσιο για την καλύτερη δυνατή πρόγνωση της θεραπείας της κατάθλιψης, θα πρέπει να δίδεται ιδιαίτερη βαρύτητα στην ψυχική υγεία του φροντιστή, ως μέρος μίας ολιστικής προσέγγισης για τη θεραπεία της νόσου. Η ομαδική θεραπεία που απευθύνεται στις οικογένειες των ατόμων με κατάθλιψη, μπορεί να προσφέρει σημαντική ανακούφιση και ενδυνάμωση.

 

Πηγή: Βιβλίο «Ένας Πρακτικός Οδηγός για την Κατάθλιψη», Επιστημονική Επιμέλεια: Δρ. Θάνος Ασκητής & Συνεργάτες, Εκδόσεις: ΟΜΙΛΟΣ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΑΘΗΝΩΝ.

 

Δρ. Θάνος Ασκητής

Νευρολόγος - Ψυχίατρος

Διδάκτωρ Ψυχιατρικής Πανεπιστημίου Αθηνών

Πρόεδρος του Ινστιτούτου Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας

www.askitis.gr